Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/9932 K.2021/158
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 31.03.2011 tarihli 6217 sayılı yasa ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu uygulanırken, sanığın “tehdit” ve “mala zarar verme”‑“hakaret” suçlarından mahkumiyet kararlarını temyiz isteği reddederek, 19/01/2021 gününde oybirliğiyle kabul ve onama kararını verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tehdit, hakaret, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında “tehdit” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanık hakkında “mala zarar verme” ve “hakaret” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan hükmolunan temel cezanın doğrudan TCK'nin 125/3-a maddesi uyarınca tayini yerine aynı Kanun’un 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra TCK’nin 125/3-a maddesi gereğince artırım yapılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 19/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Tehdit, hakaret, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında “tehdit” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanık hakkında “mala zarar verme” ve “hakaret” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan hükmolunan temel cezanın doğrudan TCK'nin 125/3-a maddesi uyarınca tayini yerine aynı Kanun’un 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra TCK’nin 125/3-a maddesi gereğince artırım yapılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 19/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.