Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/4062 K.2020/15740
Özet: Çocuk Mahkemesi, 2020/4062 E. ve 2020/15740 K. dosyasında, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocukların mahkumiyetlerini temyiz istemlerine dayanarak reddederek, ilgili cezaların tekrar değerlendirilmeden mahkumiyet kararını onayladı.
MAHKEMESİ: Çocuk Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1) Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca 1 /4 oranında artırım, 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim ve 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 5 yıl 2 ay 15 gün hapis yerine hesap hatası sonucu 4 yıl 14 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1) Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca 1 /4 oranında artırım, 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim ve 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 5 yıl 2 ay 15 gün hapis yerine hesap hatası sonucu 4 yıl 14 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.