Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/31997 K.2021/4166
Özet: (1) Sanık, bir eşyanın açıkta bırakılması nedeniyle hırsızlık suçunu ve bu eylem nedeniyle suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu işledi; (2) Mahkeme, Yüksek Adalet Bakanlığı’na ait kanun yararına bozma talebini kabul ederek 2019 tarihli 16. Asliye Ceza Mahkemesi kararını bozdu ve davayı reddetti, böylece sanığın hapis ve adli para cezalarının hiçbirini çektirmemesine karar verdi.
Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e-son maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2019 tarihli ve 2018/736 Esas, 2019/771 sayılı kararını müteakip, aynı eylem nedeni ile açılan mükerrer dava sonunda sanığın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı Kanun'un 165/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 9.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/09/2019 tarihli ve 2019/213 Esas, 2019/546 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 27/10/2020 gün ve 10435-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/11/2020 gün ve 2020/99230 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e-son maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2019 tarihli ve 2018/736 Esas, 2019/771 sayılı kararını müteakip, aynı eylem nedeni ile açılan mükerrer dava sonunda sanığın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı Kanun'un 165/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 9.320,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/09/2019 tarihli ve 2019/213 esas, 2019/546 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 27/07/2018 tarihli adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan dolayı İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27/11/2018 tarihli ve 2018/155787 soruşturma sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2019 tarihli ve 2018/736 Esas, 2019/771 sayılı kararı ile sanığın anılan suçtan verilmiş olan mahkûmiyet kararının 07/01/2020 tarihinde kesinleşmiş olması karşısında; sanık hakkında aynı eylem sebebiyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 01/03/2019 tarihli ve 2018/178768 soruşturma sayılı iddianamesi ile açılan İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/213 Esas sayılı dosyası ile görülen mükerrer davanın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilerek, mükerrer ceza tayininde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmünün yer aldığı, sanık hakkında 27/07/2018 tarihli hırsızlık suçundan dolayı İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27/11/2018 tarihli ve 2018/155787 soruşturma sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2019 tarihli ve 2018/736 Esas, 2019/771 sayılı kararı ile sanığın anılan suçtan verilmiş olan mahkûmiyet kararının 07/01/2020 tarihinde kesinleşmiş olması karşısında; sanık hakkında aynı eylem sebebiyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 01/03/2019 tarihli ve 2018/178768 soruşturma sayılı iddianamesi ile açılan İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/213 Esas sayılı dosyası ile görülen mükerrer davanın, 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle sanık hakkında (İSTANBUL ANADOLU) 16. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 09.09.2019 tarihli, 2019/213 Esas ve 2019/546 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; açılan kamu davasının, CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca DAVANIN REDDİNE, tayin olunan cezanın çektirilmemesine, 02/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e-son maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2019 tarihli ve 2018/736 Esas, 2019/771 sayılı kararını müteakip, aynı eylem nedeni ile açılan mükerrer dava sonunda sanığın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı Kanun'un 165/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 9.320,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/09/2019 tarihli ve 2019/213 esas, 2019/546 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 27/07/2018 tarihli adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan dolayı İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27/11/2018 tarihli ve 2018/155787 soruşturma sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2019 tarihli ve 2018/736 Esas, 2019/771 sayılı kararı ile sanığın anılan suçtan verilmiş olan mahkûmiyet kararının 07/01/2020 tarihinde kesinleşmiş olması karşısında; sanık hakkında aynı eylem sebebiyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 01/03/2019 tarihli ve 2018/178768 soruşturma sayılı iddianamesi ile açılan İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/213 Esas sayılı dosyası ile görülen mükerrer davanın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilerek, mükerrer ceza tayininde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmünün yer aldığı, sanık hakkında 27/07/2018 tarihli hırsızlık suçundan dolayı İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27/11/2018 tarihli ve 2018/155787 soruşturma sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2019 tarihli ve 2018/736 Esas, 2019/771 sayılı kararı ile sanığın anılan suçtan verilmiş olan mahkûmiyet kararının 07/01/2020 tarihinde kesinleşmiş olması karşısında; sanık hakkında aynı eylem sebebiyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 01/03/2019 tarihli ve 2018/178768 soruşturma sayılı iddianamesi ile açılan İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/213 Esas sayılı dosyası ile görülen mükerrer davanın, 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle sanık hakkında (İSTANBUL ANADOLU) 16. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 09.09.2019 tarihli, 2019/213 Esas ve 2019/546 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; açılan kamu davasının, CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca DAVANIN REDDİNE, tayin olunan cezanın çektirilmemesine, 02/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.