Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/14902 K.2021/16633
Özet: (1) Mahkeme, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/3 ve 58/1 maddesi çerçevesinde suç eşyası satın alması veya kabul edilmesi nedeniyle, adli siciline bakarak mükerrer suçsuzluğunu araştırdı. (2) Karar sonucunda, sanığın suçunda tekerrüre esas alınamayacağını belirlendi ve ona denetimli serbestlik tedbiriyle birlikte mükerrer suçların infaz rejimi uygulanması kararlaştırıldı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık hakkında, adli sicil kaydında yer alan Çermik Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/24 E. 2011/84 K. sayılı ilamına konu TCK’nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ilişkin mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de; UYAP kayıtlarından yapılan incelemede, tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili Çermik Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2019 tarihli ek kararı ile uzlaşmanın sağlandığından bahisle sanık hakkında düşme kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, adı geçen mahkeme kararının tekerrüre esas alınamayacağı ve dosyada bulunan adli sicil kaydına göre de sanığın suç tarihi itibari ile tekerrüre esas başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
2- 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık hakkında, adli sicil kaydında yer alan Çermik Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/24 E. 2011/84 K. sayılı ilamına konu TCK’nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ilişkin mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de; UYAP kayıtlarından yapılan incelemede, tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili Çermik Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2019 tarihli ek kararı ile uzlaşmanın sağlandığından bahisle sanık hakkında düşme kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, adı geçen mahkeme kararının tekerrüre esas alınamayacağı ve dosyada bulunan adli sicil kaydına göre de sanığın suç tarihi itibari ile tekerrüre esas başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
2- 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.