Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/9577 K.2019/14385
Özet: Mahkeme, 2019/9577 ve 2019/14385 dosyalarındaki hırsızlık davasında, TCK 53. maddesinin ipțâtına ilişkin Anayasa Mahkemesi kararlarını göz önünde bulundurarak sanığın hak yoksunluklarını uygulamanın mümkün olduğunu belirterek, 58. maddesinin uygulanmamasını bozma gerekçesi olmadığını, temyiz itirazlarının yerinde olmadığını değerlendirerek 30.09.2019 tarihli oy birliği kararıyla mahkumiyeti kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 günlü ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanığa ait adli sicil kaydında yazılı Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12.11.2013 tarihli ve 774-1192 sayılı kararı ile 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522, 81 maddeleri uyarınca verilen ve 27.02.2004 tarihinde kesinleşen, 3 yıl 10 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas nitelikte olduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 günlü ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanığa ait adli sicil kaydında yazılı Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12.11.2013 tarihli ve 774-1192 sayılı kararı ile 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522, 81 maddeleri uyarınca verilen ve 27.02.2004 tarihinde kesinleşen, 3 yıl 10 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas nitelikte olduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.