Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/6909 K.2019/17436
Özet: (1) Sanığın, 01/12/2014 tarihinde aynı adreste oturan kardeşine tebliğ edilen hırsızlık suçundan sorumlu olduğu uyuşmazlık; (2) Mahkeme, tebligatın usulsüz olduğunu ve suça ilişkin yasal hükümleri dikkate alarak sanığa hırsızlık suçu bağlamında 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri gereğince mahkumiyet kararı vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yokluğunda verilen karar, sanığın aynı adreste oturan kardeşine 01/12/2014 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, Sur Askerlik Şubesi Başkanlığının 18/05/2015 tarihli cevap yazısı içeriğine göre; tebligatın yapıldığı tarihte sanığın askerde olduğunun anlaşılması karşısında; söz konusu tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine sunduğu 08/05/2015 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06/05/2014 tarihli ve .... K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, katılanın direksiyon kilidi ile kilitleyerek ikametinin önünde yol üzerinde bıraktığı motosikletin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı sonucunda sanığın aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından, ayrıca dosya kapsamındaki olayın diğer failleri olan temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın, ayrı yürütülen yargılama esnasındaki ifadelerine göre, hırsızlık suçunun saat 21.00'den sonra gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yokluğunda verilen karar, sanığın aynı adreste oturan kardeşine 01/12/2014 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, Sur Askerlik Şubesi Başkanlığının 18/05/2015 tarihli cevap yazısı içeriğine göre; tebligatın yapıldığı tarihte sanığın askerde olduğunun anlaşılması karşısında; söz konusu tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine sunduğu 08/05/2015 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06/05/2014 tarihli ve .... K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, katılanın direksiyon kilidi ile kilitleyerek ikametinin önünde yol üzerinde bıraktığı motosikletin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı sonucunda sanığın aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından, ayrıca dosya kapsamındaki olayın diğer failleri olan temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın, ayrı yürütülen yargılama esnasındaki ifadelerine göre, hırsızlık suçunun saat 21.00'den sonra gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.