Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/6629 K.2019/8095
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hükümlü hakkında Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/09/2004 tarih, 2004/169 Esas – 2004/73 Karar sayılı karar ile 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 81 ve 40. maddeleri uyarınca verilen 10 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının temyiz edilmeden 12/11/2004 tarihinde kesinleşmesi ile kesinleşmeden önceki sanık ile müdafii arasındaki vekaletnameye dayanan vekalet ilişkisi sona erdiğinden ve hükmün kesinleşmesinden sonraki uyarlama yargılaması aşamasında hükümlünün yeni bir müdafii talebinin bulunmadığının ve müdafiinin görevinin devam ettiği yönünde hükümlünün haberdar olmadığının anlaşılması karşısında, 12/11/2004 tarihinde mahkumiyet hükmünün kesinleşmesi sonrasında verilen 14/07/2005 tarihli uyarlama kararının (ek kararın) görevi sona eren Av. ...'e yapılan tebliğ işlemi geçerli olmayacağından, sanığın gerekçeli kararın tebliğini istemesi üzerine ve 19/12/2018 tarihinde yapılan tebliğ işleminden sonra yaptığı 20/12/2018 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Elektronik ortamda UYAP - MERNİS’ten alınan 03/04/2019 tarihli nüfus kayıt örneğinde, hükümlünün hükümden sonra 17/01/2019 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca hükümlünün hukuki durumunun yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hükümlü hakkında Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/09/2004 tarih, 2004/169 Esas – 2004/73 Karar sayılı karar ile 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 81 ve 40. maddeleri uyarınca verilen 10 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının temyiz edilmeden 12/11/2004 tarihinde kesinleşmesi ile kesinleşmeden önceki sanık ile müdafii arasındaki vekaletnameye dayanan vekalet ilişkisi sona erdiğinden ve hükmün kesinleşmesinden sonraki uyarlama yargılaması aşamasında hükümlünün yeni bir müdafii talebinin bulunmadığının ve müdafiinin görevinin devam ettiği yönünde hükümlünün haberdar olmadığının anlaşılması karşısında, 12/11/2004 tarihinde mahkumiyet hükmünün kesinleşmesi sonrasında verilen 14/07/2005 tarihli uyarlama kararının (ek kararın) görevi sona eren Av. ...'e yapılan tebliğ işlemi geçerli olmayacağından, sanığın gerekçeli kararın tebliğini istemesi üzerine ve 19/12/2018 tarihinde yapılan tebliğ işleminden sonra yaptığı 20/12/2018 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Elektronik ortamda UYAP - MERNİS’ten alınan 03/04/2019 tarihli nüfus kayıt örneğinde, hükümlünün hükümden sonra 17/01/2019 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca hükümlünün hukuki durumunun yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.