Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/3359 K.2019/10231
Özet: Itihal kararında Asliye Ceza Mahkemesi, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu işleyen sanığın 142/1-e maddesiyle cezalandırılmasına hükmederek kararını onaylamış, yani mahkumiyet kararını kabul etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, katılanın kilitleyerek park ettiği aracını çalma eyleminde, dosya kapsamından sanığın ne şekilde açarak çalıştırdığı saptanamadığı, terk halinde bulunan araçta yapılan incelemede aracın kilitlerinde bir oynamanın veya düz kontak ile çalıştırıldığına dair bir izin de bulunmadığı, bu haliyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde TCK’nın 142/1-e maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, katılanın kilitleyerek park ettiği aracını çalma eyleminde, dosya kapsamından sanığın ne şekilde açarak çalıştırdığı saptanamadığı, terk halinde bulunan araçta yapılan incelemede aracın kilitlerinde bir oynamanın veya düz kontak ile çalıştırıldığına dair bir izin de bulunmadığı, bu haliyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde TCK’nın 142/1-e maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.