Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/5348 K.2018/13301
Özet: Uyuşmazlık, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu çerçevesinde hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından dolayı verilen hapis cezalarının ertelenip ertelenmediğiyle ilgilidir. Mahkeme, 13.11.2018 tarihli oybirliğiyle karar doğrultusunda hapis cezalarının ertelenmeyi gözetmemesinden doğan hatayı tespit edip, ilgili kararları bozmaya karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/05/2011 tarih, 2011/324 Esas ve 2011/291 Karar sayılı hükmü ile, 5237 sayılı TCK’nın hırsızlık suçundan 142/1-b, 143/1,168/2, 62 maddeleri uyarınca 10 ay 25 gün hapis, mala zarar verme suçundan 151/1,168/2, 62 maddeleri uyarınca 1ay 20 gün hapis ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 116/2-4, 62 maddeleri uyarında 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hükmolunan hapis cezalarının ertelenmesine karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 29/01/2014 tarihli 2013/10836-2014/2123 esas sayılı ilamıyla bozulmasından sonra bu kez hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip daha sonra da sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine 5237 sayılı CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmeden açıklanmasına karar verildiği, aleyhe temyiz olmadığı da düşünülerek; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih ve 2014/8-71 Esas - 2016/42 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeyerek hapis cezalarının ertelenmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/05/2011 tarih, 2011/324 Esas ve 2011/291 Karar sayılı hükmü ile, 5237 sayılı TCK’nın hırsızlık suçundan 142/1-b, 143/1,168/2, 62 maddeleri uyarınca 10 ay 25 gün hapis, mala zarar verme suçundan 151/1,168/2, 62 maddeleri uyarınca 1ay 20 gün hapis ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 116/2-4, 62 maddeleri uyarında 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hükmolunan hapis cezalarının ertelenmesine karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 29/01/2014 tarihli 2013/10836-2014/2123 esas sayılı ilamıyla bozulmasından sonra bu kez hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip daha sonra da sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine 5237 sayılı CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmeden açıklanmasına karar verildiği, aleyhe temyiz olmadığı da düşünülerek; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih ve 2014/8-71 Esas - 2016/42 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeyerek hapis cezalarının ertelenmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.