Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/2927 K.2018/9066
Özet: (1) Davacı sanık, 31.03.2011 tarihli 6217 sayılı Yasa ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu kapsamında “mühür bozma” ve “karşılıksız yararlanma” suçlarından dolayı 2018 yılında davası açılmıştır. (2) Mahkeme, sanığın 2018’teki dönümlü kararına karşı girdiği temyizlerle ilgili incelemenin sonucunda, mührü bozan ve karşılıksız yararlanma suçundan doğan mahkumiyet kararını bozarak davayı düşürmeye karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Mühür bozma, karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Mühür bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2- Karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20/07/2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 08/04/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçu için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımı süresinin sanık hakkında mahkumiyet kararının verildiği 30/01/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Mühür bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2- Karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20/07/2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 08/04/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçu için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımı süresinin sanık hakkında mahkumiyet kararının verildiği 30/01/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.