Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/1361 K.2018/3466
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 7/10/2006 tarihli hırsızlık suçunda kurulan mahkumiyet kararını kabulle onaylarken, 19/12/2006 tarihli yasa çerçevesinde şikayet şartı nedeniyle konut dokunulmazlığını bozma suçundaki mahkumiyet kararını temyiz itirazları yerinde kabul edilerek BOZULMASINA karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlenen konut dokunulmazlığını bozma suçundan soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmayacağına ilişkin, 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 4. fıkrasının suçun işlendiği 07/10/2006 tarihinden sonra, 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 6. maddesi ile düzenlendiği ve sanığa atılı 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozma suçundan soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesinin şikayete bağlı olduğu, mağdur ...'nın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek; 5237 sayılı TCK'nın 73. maddesi uyarınca sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlenen konut dokunulmazlığını bozma suçundan soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmayacağına ilişkin, 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 4. fıkrasının suçun işlendiği 07/10/2006 tarihinden sonra, 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 6. maddesi ile düzenlendiği ve sanığa atılı 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozma suçundan soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesinin şikayete bağlı olduğu, mağdur ...'nın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek; 5237 sayılı TCK'nın 73. maddesi uyarınca sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.