Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/1243 K.2019/6750
Özet: Çocuk Mahkemesi, 14/1‑a TCK uyarınca ayrı ayrı hırsızlık suçlarını kabul etmiş, 14/1‑a ve 142/2 –TCK’nun çocuğun eylemleriyle ilgili açılışına göre davranarak, 43. madde uyarınca cezası artırılmıştır; karara temyiz kabul edilmemiş, 08/04/2019 tarihli oybirliği kararla Kabul edilmiştir.
MAHKEMESİ: Çocuk Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya kapsamına, katılanların ve müştekinin aşamalardaki ifadelerine göre; müşteki ve katılanlara ait hemşire odasındaki eşya dolaplarının anahtarları haksız şekilde ele geçirildikten sonra, kilitleri açılarak dolaplardan para çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması ve suça sürüklenen çocuğun, kilitli şekildeki dolapların farklı kişilere ait olduğunu bilecek durumda olması karşısında, mağdur sayısınca ayrı ayrı hırsızlık suçunun oluştuğunun kabul edilmesi gerekirken, tek suç kabul edilerek cezasının 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi uyarınca arttırılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya kapsamına, katılanların ve müştekinin aşamalardaki ifadelerine göre; müşteki ve katılanlara ait hemşire odasındaki eşya dolaplarının anahtarları haksız şekilde ele geçirildikten sonra, kilitleri açılarak dolaplardan para çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması ve suça sürüklenen çocuğun, kilitli şekildeki dolapların farklı kişilere ait olduğunu bilecek durumda olması karşısında, mağdur sayısınca ayrı ayrı hırsızlık suçunun oluştuğunun kabul edilmesi gerekirken, tek suç kabul edilerek cezasının 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi uyarınca arttırılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.