Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/1055 K.2019/4856
Özet: Mahkeme, 5237 sayılı TCK ve 765 sayılı TCK hükümleri çerçevesinde tekili hırsızlık ve mala zarar verme suçlarının ayrı ayrı cezanın belirleneceği gerekçesiyle, hukuki denetimi mümkün kılmayacağı için, 13.03.2019 tarihli oybirliğiyle karar ile hükmü bozdurmuştur.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLÜ: ... SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu; belirlenemeyen saatte müştekinin kilitli vaziyette park halinde bulunan aracının camı kırılarak oto teybini çalan hükümlünün eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 493/1,522 maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b 62. maddelerindeki hırsızlık suçu yanında, aynı Yasa'nın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçunu da oluşturduğu, bu suç yönünden taraflara uzlaşma önerisinde bulunulduğu halde bu konuda değerlendirme ve uygulama yapılmadığının anlaşılması karşısında, bu maddeler uyarınca verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinden, yasal denetime olanak vermeyecek şekilde 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 151/1,62 maddeleri gereğince yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜMLÜ: ... SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu; belirlenemeyen saatte müştekinin kilitli vaziyette park halinde bulunan aracının camı kırılarak oto teybini çalan hükümlünün eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 493/1,522 maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b 62. maddelerindeki hırsızlık suçu yanında, aynı Yasa'nın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçunu da oluşturduğu, bu suç yönünden taraflara uzlaşma önerisinde bulunulduğu halde bu konuda değerlendirme ve uygulama yapılmadığının anlaşılması karşısında, bu maddeler uyarınca verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinden, yasal denetime olanak vermeyecek şekilde 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 151/1,62 maddeleri gereğince yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.