Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/842 K.2019/3096
Özet: Uyuşmazlık, sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma davasında temyiz-için hakkının yeterli olmadığını ve sadakat dışı adli para cezasının gereksiz kuruluğu itirazıyla ilgiliydi; mahkeme, sanığın hapis cezasının tekellü oldığını ve adli para cezası konulmasının gerekmediğini belirterek mahkumiyet kararı bozulduğunu, temyiz haklarının eksik olduğunu, böylece kararın iptal edildiğini hükmederek 20/02/2019’da oybirliğiyle karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I) Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın tekerrüre esas alınan Konya
2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2008 gün ve 2008/341 E., 2008/1229 K. sayılı ilamı ile TCK’nın 165/1 maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasının yanı sıra 3.000 TL adli para cezasına da hükmedildiği halde, yalnızca hapis cezasının esas alınması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, II) Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın hüküm tarihinde farklı yargı çevresi içerisinde bulunan Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması ve sanığın bozma sonrası yapılan 30.11.2015 tarihli celsede duruşmalardan vareste tutulmayı talep etmediğini beyan etmesi karşısında; bulunduğu cezaevinde SEGBİS sistemi bulunmadığından dinlenilmesine yer olmadığına karar verilerek hükmün açıklandığı 04.04.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I) Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın tekerrüre esas alınan Konya
2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2008 gün ve 2008/341 E., 2008/1229 K. sayılı ilamı ile TCK’nın 165/1 maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasının yanı sıra 3.000 TL adli para cezasına da hükmedildiği halde, yalnızca hapis cezasının esas alınması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, II) Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın hüküm tarihinde farklı yargı çevresi içerisinde bulunan Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması ve sanığın bozma sonrası yapılan 30.11.2015 tarihli celsede duruşmalardan vareste tutulmayı talep etmediğini beyan etmesi karşısında; bulunduğu cezaevinde SEGBİS sistemi bulunmadığından dinlenilmesine yer olmadığına karar verilerek hükmün açıklandığı 04.04.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.