Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/5982 K.2019/7138
Özet: (1) Mahkeme, 4.500,00 TL adli para cezasına hükmedilen hırsızlık suçunun ardından, bu para cezasının taksitli ödenmediği takdirde hapse çevrilmesini ve extradtai tedbir olarak denetimli serbestlik yerine kamu yararına işte çalışma tedbirine çevrilmesini karara bağladı. (2) Sonuç olarak, sanık hırsızlık suçundan mahkum edilmiş ve hapis yerine adli para cezasının infazı kısıtlı bir şekilde, ek tedbir olarak denetimli serbestlik ve kamu yararına çalışma tedbirine çevrilmesi kararlaştırılmıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş ise de anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, sanık hakkında hırsızlık suçundan 4.500,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddenin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
2-Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin hangi cezalarda ve ne şekilde uygulanacağı 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un 108. maddesinde düzenlenmiştir. Bu madde hükümlerine göre mükerrirlere özgü infaz rejiminin ağırlaştırılmış müebbet hapis, müebbet hapis ve süreli hapis cezalarında uygulanabileceği, adli para cezasına mahkûmiyet halinde uygulanmasının mümkün olmadığı gözetilmeden sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
3-Sanık hakkında sonuç olarak adli para cezasına hükmedilip, taksitlendirilerek ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesi gerektiği halde infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin kısmın, “sanığın Tekerrüre esas Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/7 Esas ve 2012/165 Karar sayılı ilamındaki hapis cezası dikkate alınarak, TCK 58/6 maddesi gereğince, cezasının infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre yapılmasına, 5275 sayılı Kanunun 108/4 maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına” ilişkin bölümün ve ayrıca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde TCK 52/4 maddesi uyarınca geri kalanın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrileceğinin sanığa ihtarına ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş ise de anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, sanık hakkında hırsızlık suçundan 4.500,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddenin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
2-Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin hangi cezalarda ve ne şekilde uygulanacağı 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un 108. maddesinde düzenlenmiştir. Bu madde hükümlerine göre mükerrirlere özgü infaz rejiminin ağırlaştırılmış müebbet hapis, müebbet hapis ve süreli hapis cezalarında uygulanabileceği, adli para cezasına mahkûmiyet halinde uygulanmasının mümkün olmadığı gözetilmeden sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
3-Sanık hakkında sonuç olarak adli para cezasına hükmedilip, taksitlendirilerek ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesi gerektiği halde infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin kısmın, “sanığın Tekerrüre esas Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/7 Esas ve 2012/165 Karar sayılı ilamındaki hapis cezası dikkate alınarak, TCK 58/6 maddesi gereğince, cezasının infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre yapılmasına, 5275 sayılı Kanunun 108/4 maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına” ilişkin bölümün ve ayrıca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde TCK 52/4 maddesi uyarınca geri kalanın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrileceğinin sanığa ihtarına ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.