Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/4734 K.2019/5462
Özet: Mahkemesi, 12.02.2013 tarihli kararla hırsızlık suçundan 3 yıl hapis cezası uygulayarak sanığı hükümle hükümle hükmünü onayladı; 17.12.2015 tarihli bozma kararı sonrası naçiz yargılama sonucunda aynı cezayı sürdürerek, sanığın hapis cezasının 20/03/2019 tarihinde yeniden oybirliğiyle onaylanmasına karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Ordu Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan ve daha evvelden sorgusu yapılmış olan sanığın, bozma öncesi yakalama üzerine alınan 08.08.2011 tarihli savunmasında duruşmadan bağışık tutulma talebinin bulunduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; Dairemizin 17.12.2015 gün, 2014/19093 Esas 2015/23476 Karar sayılı bozma kararından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 12.02.2013 gün, 2010/235 Esas – 2013/112 Karar sayılı kararda sanığın hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-g ve 168/1. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmolunan hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, bozma ilamı sonrasında yapılan kovuşturmada yeni hüküm kurulurken sanığın eylemine uyan maddeler uygulandıktan sonra sonuç cezanın önceki hükümde yer alan ceza miktarına indirilmesi gerektiği gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanmasına karar verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması sonuç ceza miktarı değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Ordu Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan ve daha evvelden sorgusu yapılmış olan sanığın, bozma öncesi yakalama üzerine alınan 08.08.2011 tarihli savunmasında duruşmadan bağışık tutulma talebinin bulunduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; Dairemizin 17.12.2015 gün, 2014/19093 Esas 2015/23476 Karar sayılı bozma kararından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 12.02.2013 gün, 2010/235 Esas – 2013/112 Karar sayılı kararda sanığın hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-g ve 168/1. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmolunan hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, bozma ilamı sonrasında yapılan kovuşturmada yeni hüküm kurulurken sanığın eylemine uyan maddeler uygulandıktan sonra sonuç cezanın önceki hükümde yer alan ceza miktarına indirilmesi gerektiği gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanmasına karar verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması sonuç ceza miktarı değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.