Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/3031 K.2017/10799
Özet: Karşılıksız yararlanma suçundan verilen 3.000 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet temyiz gereği incelendiğinde, 6217 sayılı yasa kapsamında önceden kabul edilen sonuç uyarınca temyiz reddi, ve mühür bozma suçundan verilen hükmün temel cezanın alt sınırdan belirlenirken yalnızca 1/3 indirimle sınırlı olarak uygulanması, 5237 sayılı TCK'nın 168/5. maddeye aykırı olduğundan mahkeme bu kararını bozarak 26/10/2017 tarihli oybirliği kararıyla yerine getirdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında; aynı Kanun’un 168/5. maddesi uyarınca indirim yapılırken ceza üçte birine kadar indirilebileceği halde, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden yalnızca 1/3 oranında indirim yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında; aynı Kanun’un 168/5. maddesi uyarınca indirim yapılırken ceza üçte birine kadar indirilebileceği halde, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden yalnızca 1/3 oranında indirim yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.