Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/1912 K.2019/187
Özet: Mahkumiyet belirlenirken, sanığın 22.30’da anahtarını bıraktığı söylenen hırsızlık olayının gece vakti gerçekleştiği halde 143/1. maddesi uyarınca cezasına arttırım yapılmadığından, mahkeme 08/01/2019’de oybirliğiyle bu hakkı doğrusunu çağırmış, kararı onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Katılanın soruşturma aşamasındaki ifadesinde aracın anahtarının kontak üzerinde olduğunu ancak aracının kapılarını yedek anahtar ile kilitlediğini beyan etmesi, görgü ve tespit tutanağında aracın kapı ve bagaj kilidi üzerinde zorlama izlerinin olmadığının tespit edilmesi karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması ve sanığın beyanına göre olayın saat 22.30 sıralarında olduğunu beyan etmesi, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'dan alınan güneş batış çizelgesine göre gece vaktinin saat 20.26’da başladığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçu gece vakti gerçekleştiği halde, sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Katılanın soruşturma aşamasındaki ifadesinde aracın anahtarının kontak üzerinde olduğunu ancak aracının kapılarını yedek anahtar ile kilitlediğini beyan etmesi, görgü ve tespit tutanağında aracın kapı ve bagaj kilidi üzerinde zorlama izlerinin olmadığının tespit edilmesi karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması ve sanığın beyanına göre olayın saat 22.30 sıralarında olduğunu beyan etmesi, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'dan alınan güneş batış çizelgesine göre gece vaktinin saat 20.26’da başladığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçu gece vakti gerçekleştiği halde, sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.