Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/6739 K.2018/10146
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza MahkemesiSUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
**HÜKÜM:** MahkumiyetDosya incelenerek gereği düşünüldü;Dairemizin 08/04/2014 tarihli 2013/21512 Esas - 2014/9593 K. sayılı bozma kararına mahkemesince direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilmiş yeni bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede; TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Dairemizin bozma kararında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun oluşabilmesi için eylemin, barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyükbaş veya küçükbaş hayvan hakkında gerçekleştirilmesi gerektiği, konut ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleşen eylemlerin ise aynı Kanun'un 142/1-b ve 116. maddelerindeki hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturacağı gözetilerek; müştekinin beyanına göre; etrafı bir buçuk metre yüksekliğinde telle çevrili evinin ve ahırının bulunduğu avlu içinde olan ve evine 3,5 metre uzakta olan ahırdan eşeğinin çalınmasına teşebbüs edildiğini belirttiği ve dosya kapsamında ise; hırsızlığa teşebbüsün gerçekleştiği ahırın konutunun eklentisi olup olmadığına ilişkin herhangi bir bilgi ve tutanak olmadığı gözetilerek bir yerin barınak sayılabilmesi için sırf hayvanlara mahsus olması ve bina ve eklentisi ile irtibatının bulunmaması gerektiği hususu da göz önüne alınarak öncelikle mahallinde keşif yapılmak suretiyle konusunda uzman bilirkişi ile eylemin gerçekleştiği ahırın müştekinin konutunun eklentisi olup olmadığı belirlenerek, sonucuna göre suçun niteliğinin belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve soruşturma sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, 2-Kabule göre de;Mahkemece sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde kapsamında değerlendirilerek bu madde uyarınca hüküm kurulduğu halde, konut dokunulmazlığını bozma suçundan ayrıca mahkumiyetine karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
**HÜKÜM:** MahkumiyetDosya incelenerek gereği düşünüldü;Dairemizin 08/04/2014 tarihli 2013/21512 Esas - 2014/9593 K. sayılı bozma kararına mahkemesince direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilmiş yeni bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede; TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Dairemizin bozma kararında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun oluşabilmesi için eylemin, barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyükbaş veya küçükbaş hayvan hakkında gerçekleştirilmesi gerektiği, konut ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleşen eylemlerin ise aynı Kanun'un 142/1-b ve 116. maddelerindeki hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturacağı gözetilerek; müştekinin beyanına göre; etrafı bir buçuk metre yüksekliğinde telle çevrili evinin ve ahırının bulunduğu avlu içinde olan ve evine 3,5 metre uzakta olan ahırdan eşeğinin çalınmasına teşebbüs edildiğini belirttiği ve dosya kapsamında ise; hırsızlığa teşebbüsün gerçekleştiği ahırın konutunun eklentisi olup olmadığına ilişkin herhangi bir bilgi ve tutanak olmadığı gözetilerek bir yerin barınak sayılabilmesi için sırf hayvanlara mahsus olması ve bina ve eklentisi ile irtibatının bulunmaması gerektiği hususu da göz önüne alınarak öncelikle mahallinde keşif yapılmak suretiyle konusunda uzman bilirkişi ile eylemin gerçekleştiği ahırın müştekinin konutunun eklentisi olup olmadığı belirlenerek, sonucuna göre suçun niteliğinin belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve soruşturma sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, 2-Kabule göre de;Mahkemece sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde kapsamında değerlendirilerek bu madde uyarınca hüküm kurulduğu halde, konut dokunulmazlığını bozma suçundan ayrıca mahkumiyetine karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.