Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/5386 K.2018/12455
Özet: Kafiyatlı bir incelenme sonrasında Asliye Ceza Mahkemesi, sanığın park halindeki araçta farklı kişilere ait pantolon ve cüzdanları alarak eylemle oluşan ayrı ayrı hırsızlık suçlarını kabul etmek yerine tek suç kabul edip suçun TCK 43. maddesi uyarınca artırılmasına karar vererek, 53. maddesinin ihlali nedeniyle ortaya çıkan hak yoksunluklarının infaz aşamasında uygulanabilirliğini değerlendirmiş, temyiz itirazlarının geçerli bulunmadığını kabul etmiş ve 31/10/2018 tarihinde oybirliğiyle adli kaydı onamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın park halindeki araçta, farklı kişilere ait olduğu bilinebilecek katılanlara ait pantolon ve cüzdanları alması şeklinde gerçekleşen eyleminde, mağdur sayısınca ayrı ayrı hırsızlık suçunun oluştuğunun kabul edilmesi gerekirken, tek suç kabul edilip cezasının 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi uyarınca arttırılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 31/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın park halindeki araçta, farklı kişilere ait olduğu bilinebilecek katılanlara ait pantolon ve cüzdanları alması şeklinde gerçekleşen eyleminde, mağdur sayısınca ayrı ayrı hırsızlık suçunun oluştuğunun kabul edilmesi gerekirken, tek suç kabul edilip cezasının 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi uyarınca arttırılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 31/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.