Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/428 K.2018/5772
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin iptali sonucu hırsızlık suçunda söz konusu hak yoksunluklarının infaz aşamasında değerlendirilmesinin mümkün görülmesiyle verilmiş hükmü, 145. maddenin uygulanmamas, indirim gösterilmemesi, tekerrür hüküm gerekçeleri ve 191. madde hükümlerinin dikkate alınmaması nedeniyle, 08/05/2018 tarihli oybirliğiyle, kararın BOZULMASINA karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-İddianamede, sanık hakkında hırsızlık suçu nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, ek savunma hakkı verilmeden, sanık heline olan TCK'nın 145. maddenin uygulanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması, 2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi, 3- Tekerrür uygulamasına esas alınan Adana
1. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/07/2012 gün ve 2012/402 Esas, 2012/1961 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca ve anılan madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının kabulünde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-İddianamede, sanık hakkında hırsızlık suçu nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, ek savunma hakkı verilmeden, sanık heline olan TCK'nın 145. maddenin uygulanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması, 2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi, 3- Tekerrür uygulamasına esas alınan Adana
1. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/07/2012 gün ve 2012/402 Esas, 2012/1961 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca ve anılan madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının kabulünde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.