Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/3046 K.2018/8455
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, kira odasında 10 TL bozuk para çalma eylemiyle 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesi uygunluğunu tartışmadan ve 142/1-b. maddesinin yerine 142/2-d. maddesi ile fazla ceza tayini yaparak, 24/01/2013 tarihindeki 24/01/2013/16578 Esas’ın bozmadan önceki kararını kısmen uymaz halde bırakıldığını belirterek, 04/07/2018 tarihli oybirliğiyle kararla hükmü tamamen bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Mahkemece, Dairemizin 24/01/2013 gün ve 2012/16578 Esas, 2013/960 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamının gereğinin kısmen yerine getirilmediği anlaşılmakla; önceki bozma ilamımızın “1. no'lu” bendinde belirtildiği üzere, sanığın, mağdura ait işyerinin kapısını zorlayarak açması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/2-d. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini, 2-Sanığın mağdura ait işyerinden yaklaşık 10 TL kadar bozuk parayı çalması şeklinde gerçekleşen olayda; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Mahkemece, Dairemizin 24/01/2013 gün ve 2012/16578 Esas, 2013/960 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamının gereğinin kısmen yerine getirilmediği anlaşılmakla; önceki bozma ilamımızın “1. no'lu” bendinde belirtildiği üzere, sanığın, mağdura ait işyerinin kapısını zorlayarak açması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/2-d. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini, 2-Sanığın mağdura ait işyerinden yaklaşık 10 TL kadar bozuk parayı çalması şeklinde gerçekleşen olayda; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.