Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/2780 K.2018/7666
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza MahkemesiSUÇ : Hırsızlık
**HÜKÜM:** MahkumiyetDosya incelenerek gereği düşünüldü:Sanığın 24/09/2014 havale tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Söke 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/09/2014 tarih ve 2013/166 esas -2014/113 karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Sanık ...'nın yokluğunda verilen 13/05/2014 tarihli mahkumiyet hükmünün, sanığın duruşmada bildirdiği bilinen son adresine tebliğe çıkartılması gerekirken önce MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, bu adrese 25/06/2014 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesi gereğince tebliğ edildiği, ancak Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine aykırı olarak yapılan tebligatta; adresle ilgili bilgisi alınan kişilerin isimlerinin belirtilmediği, gerekçeli kararın bu defa sanığın savunmasında bildirdiği adrese 11/08/2014 tarihinde tebliğe çıkarıldığı ancak adreste ve muhtar kayıtlarında olmaması nedeniyle tebliğ edilemeden iade edildiğinin anlaşılması karşısında, yapılan tebligatların geçersiz olduğu, sanığın öğrendiği tarih esas alınmak suretiyle 24/09/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 27/04/2013 tarihli kolluk tutanağına göre, işyeri güvenlik kamera görüntülerinden eşgali tespit edilen sanığın, suça konu kıyafetlerle yakalandığı olayda; rızai bir iadesi olmayan sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
**HÜKÜM:** MahkumiyetDosya incelenerek gereği düşünüldü:Sanığın 24/09/2014 havale tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Söke 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/09/2014 tarih ve 2013/166 esas -2014/113 karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Sanık ...'nın yokluğunda verilen 13/05/2014 tarihli mahkumiyet hükmünün, sanığın duruşmada bildirdiği bilinen son adresine tebliğe çıkartılması gerekirken önce MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, bu adrese 25/06/2014 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesi gereğince tebliğ edildiği, ancak Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine aykırı olarak yapılan tebligatta; adresle ilgili bilgisi alınan kişilerin isimlerinin belirtilmediği, gerekçeli kararın bu defa sanığın savunmasında bildirdiği adrese 11/08/2014 tarihinde tebliğe çıkarıldığı ancak adreste ve muhtar kayıtlarında olmaması nedeniyle tebliğ edilemeden iade edildiğinin anlaşılması karşısında, yapılan tebligatların geçersiz olduğu, sanığın öğrendiği tarih esas alınmak suretiyle 24/09/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 27/04/2013 tarihli kolluk tutanağına göre, işyeri güvenlik kamera görüntülerinden eşgali tespit edilen sanığın, suça konu kıyafetlerle yakalandığı olayda; rızai bir iadesi olmayan sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.