Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/19036 K.2019/1539
Özet: Mahlemeye, 01.12.2014 tarihinde yapılmış usulsüz tebligat nedeniyle sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyet kararının geçersiz olarak, dosyanın incelenmesi gerekmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iade edilmesine karar verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Temyiz dışı sanık ...’inın yokluğunda verilen kararın, bilinen adresine gönderildiği, ancak bu adresten iade gelmesi üzerine, mahkemece aynı adrese tekrar 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, neticede sanığın mahkemede bildirdiği son adrese yeniden Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı ancak; Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olmasının gerektiği, aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılmasının mümkün olmadığı, bu nedenle sanığa 01.12.2014 tarihinde aynı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğ yapıldığı belirtilen adrese daha önce usulüne uygun olarak yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmaktadır. Sanığın bilinen son adresinin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde sanığın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi (MERNİS adresi) belirlenerek gerekçeli kararın bu adrese tebliği eğer MERNİS adresi bulunmuyorsa Tebligat Kanunu'nun 28. maddesinde ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 48. maddesinde belirtilen yöntem izlenmek suretiyle tebliği ile tebligat belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi; için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 30/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Temyiz dışı sanık ...’inın yokluğunda verilen kararın, bilinen adresine gönderildiği, ancak bu adresten iade gelmesi üzerine, mahkemece aynı adrese tekrar 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, neticede sanığın mahkemede bildirdiği son adrese yeniden Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı ancak; Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olmasının gerektiği, aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılmasının mümkün olmadığı, bu nedenle sanığa 01.12.2014 tarihinde aynı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğ yapıldığı belirtilen adrese daha önce usulüne uygun olarak yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmaktadır. Sanığın bilinen son adresinin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde sanığın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi (MERNİS adresi) belirlenerek gerekçeli kararın bu adrese tebliği eğer MERNİS adresi bulunmuyorsa Tebligat Kanunu'nun 28. maddesinde ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 48. maddesinde belirtilen yöntem izlenmek suretiyle tebliği ile tebligat belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi; için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 30/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.