Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/18464 K.2016/16039
Özet: Mahkumiyet kararının, sanığın hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlamasından verilen 05/02/2015 kararının Dairemizin 02/07/2015 tarihli temyiz kararıyla bozulmasının ardından, 03/09/2015 kararının Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından 31/05/2016 tarihli ilamla reddedilemez dâhil edilip yeni hüküm niteliği taşıyarak dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesine karar verilmesiyle hâkim, 28/11/2016 oybirliğiyle hükümlerin istem gibi onaylamasını gerçekleştirdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen 05/02/2015 tarihli mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02/07/2015 tarih, 11977-13830 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesinden sonra, mahkemesince 03/09/2015 tarihli karar ile bozmaya direnilmesi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31/05/2016 gün, 2015/2-230, 2016/280 sayılı ilamı ile direnme kararındaki gerekçelere göre yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp yeni hüküm niteliğinde olduğundan, Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni hüküm doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınması mümkün olmadığından dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen 05/02/2015 tarihli mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02/07/2015 tarih, 11977-13830 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesinden sonra, mahkemesince 03/09/2015 tarihli karar ile bozmaya direnilmesi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31/05/2016 gün, 2015/2-230, 2016/280 sayılı ilamı ile direnme kararındaki gerekçelere göre yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp yeni hüküm niteliğinde olduğundan, Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni hüküm doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınması mümkün olmadığından dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.