Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/16994 K.2018/15113
Özet: Mahkemeler fayi, park halindeki aracın açılmış sol şoför camı ve yedek anahtarın torpido gözünde bulunması eşliğinde gerçekleşen hırsızlık olayında, kapılarda zorlama izi bulunamadığını ve düz kontak yapılmadığını tespit ederek, savcılığın belirttiği suç vasfının 142/2. m. kapsamında olmadığını kabul etmedi, 141/1. m. uyarınca eksik ceza tayini yaptığını ve 53. m.'nin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi kararını dikkate alarak, temyize yer olmadığına karar verip, kararını ONANMASINA karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Müştekinin park halindeki, sol şoför camı yarısına kadar açık ve yedek anahtarı torpido gözünde bulunan aracının çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, aracın kapılarında herhangi bir zorlama izi olmadığı ve düz kontak yapılmadığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesinde yazılı bulunan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Müştekinin park halindeki, sol şoför camı yarısına kadar açık ve yedek anahtarı torpido gözünde bulunan aracının çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, aracın kapılarında herhangi bir zorlama izi olmadığı ve düz kontak yapılmadığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesinde yazılı bulunan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.