Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/16836 K.2019/2804
Özet: KONU: Konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme ve hırsızlık suçu; MAHKEME: Asliye Ceza Mahkemesi; SONUC: 26/05/2014 kararına ilişkin temyiz, hem süre geçmesi hem de hapis cezasının alt sınırının göz önünde bulundurulmaması nedeniyle 15/02/2019 kararında reddedildi, hüküm “onaylandı.”
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I- Sanık ...'ın temyiz istemi hakkında yapılan incelemede; Yokluğunda verilerek 26/05/2014 tarihinde tebliğ olunan kararı, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 06/06/2014 havale tarihli dilekçesiyle temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 116/4 maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının 1 yıl hapis cezası olduğu gözetilmeden sanık hakkında 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve eylemin birden fazla kişi tarafından işlenmesi nedeniyle aynı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I- Sanık ...'ın temyiz istemi hakkında yapılan incelemede; Yokluğunda verilerek 26/05/2014 tarihinde tebliğ olunan kararı, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 06/06/2014 havale tarihli dilekçesiyle temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 116/4 maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının 1 yıl hapis cezası olduğu gözetilmeden sanık hakkında 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve eylemin birden fazla kişi tarafından işlenmesi nedeniyle aynı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.