Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/14727 K.2018/11854
Özet: Uyuşmazlık, 2016 ve 2018 tarihli mahkumiyet kararlarından kaynaklı hırsızlık ve kasten yaralama suçları için yapılan temyiz başvurularıdır; Mahkeme, adli para cezası ve suça sürüklenen çocuğun özel durumunun dikkate alınması gerektiğini belirledi. Sonuç olarak mahkeme, adli para cezasının ve ilgili hükümlerin uygulanma şartlarını yeniden değerlendirdikten sonra, 23/10/2018 tarihli kararla suça sürüklenen çocuğa yönelik temyiz itirazlarını kabul ederek, ilgili kararları bozma kararı aldı.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık, kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I-Kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2-Kabule göre de; Suça sürüklenen çocuk müdafinin 25/12/2014 tarihli duruşmada lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği, adli para cezasının ödenmesi için mehil verme veya taksitlendirme yapılmasına olanak sağlayan 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemenin suça sürüklenen çocuk lehine olduğu, bu bakımdan aynı Kanun'un 52/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına dair bir karar verilmesi ve maddenin uygulanmaması halinde gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün BOZULMASINA, 23/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I-Kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2-Kabule göre de; Suça sürüklenen çocuk müdafinin 25/12/2014 tarihli duruşmada lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği, adli para cezasının ödenmesi için mehil verme veya taksitlendirme yapılmasına olanak sağlayan 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemenin suça sürüklenen çocuk lehine olduğu, bu bakımdan aynı Kanun'un 52/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına dair bir karar verilmesi ve maddenin uygulanmaması halinde gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün BOZULMASINA, 23/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.