Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/14075 K.2018/15969
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM: MahkumiyetDosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...’nin yokluğunda verilen kararı temyiz ettiği, sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın ise, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği bilinen son adresine tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken, sanığın bilinen en son adresine gönderilen tebligatın muhtarlıkta kaydı olmadığından bahisle iadesinden sonra MERNİS adresi olan “... Mahallesi, ... Bulvarı Kapı No: 23/8 ...” adresine yapılmadan aynı adreste 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan ve ardından “... Mahallesi ... Sokak No: 10 ...’’ adresine çıkarılıp muhtar tarafından bilinmediğinden iade edilen karar tebliği ve işleminin geçersiz olması karşısında; sanık ...’a gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde tebliği, aksi halde ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 19/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM: MahkumiyetDosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...’nin yokluğunda verilen kararı temyiz ettiği, sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın ise, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği bilinen son adresine tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken, sanığın bilinen en son adresine gönderilen tebligatın muhtarlıkta kaydı olmadığından bahisle iadesinden sonra MERNİS adresi olan “... Mahallesi, ... Bulvarı Kapı No: 23/8 ...” adresine yapılmadan aynı adreste 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan ve ardından “... Mahallesi ... Sokak No: 10 ...’’ adresine çıkarılıp muhtar tarafından bilinmediğinden iade edilen karar tebliği ve işleminin geçersiz olması karşısında; sanık ...’a gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde tebliği, aksi halde ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 19/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.