Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/13747 K.2018/15217
Özet: Mahkemekiler, ilgili hamlelerle sanığın az ceza içeren kararına rağmen daha ağır hapis odaklı kararın uygulama bağlamında tekerrür gerektirmesi ilkesiyle hırsızlık suçundaki mahkumiyeti bozup, temyiz sürecinde yeni hükümde tekerrür uygulamasını sağlayarak kararını bozmuştur.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2-Kabule göre de; sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan Şişli
1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2008/1519 esas, 2010/376 karar sayılı kararına konu 1 yıl 1 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden daha hafif ceza içeren Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1217 esas, 2011/90 karar sayılı 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde tekerrür uygulaması yönünden CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 11.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2-Kabule göre de; sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan Şişli
1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2008/1519 esas, 2010/376 karar sayılı kararına konu 1 yıl 1 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden daha hafif ceza içeren Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1217 esas, 2011/90 karar sayılı 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde tekerrür uygulaması yönünden CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 11.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.