Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/12782 K.2019/2477
Özet: Mahkemeler, dosyanın incelenmesi ve katılanların ifadeleriyle; sanıkların petrol ofisinin otoparkında kilitli olarak park etmiş kamyonu çalmalarıyla gerçekleşen hırsızlık eyleminin TCK 142/1‑b maddesiyle tanımlanan suçunu oluşturduğunu, aynı ka’da 142/1‑e maddesinde belirlenen ceza sürelerinin eşit olmasından dolayı uygulama yapılmasının sonuca etkisi olmadığını; 53/‑maddenin iptalini yaklaştıran Anayasa Mahkemesi kararını dikkate alarak, sanıklar üzerinde hak yoksunluklarının infaz aşamasında uygulanmasının mümkün olduğuna hükmü kabul ederek temyiz itirazlarını reddetti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine ve katılan ...’ın aşamalarda alınan ifadesine göre, sanıklar ... ve ...’ın, katılan ...’nın petrol ofisinin otoparkına kilitli olarak park etmiş olduğu kamyonu çalmaları şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak sanıklar ... hakkında bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine ve katılan ...’ın aşamalarda alınan ifadesine göre, sanıklar ... ve ...’ın, katılan ...’nın petrol ofisinin otoparkına kilitli olarak park etmiş olduğu kamyonu çalmaları şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak sanıklar ... hakkında bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.