Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/12142 K.2018/7414
Özet: Mahkeme, 29/04/2013’te yapılan temyiz isteğini, gerek Yargıtay yetkisiyle 5271 sayılı CMK 42/1. maddesine uygun olarak mevcut kararların kaldırılması, mevcut 01/12/2010 mahkumiyet kararının tebliğ sürecinde yaşanan hatalara sebep olduğunu, 5237 sayılı TCK 53. maddesinin iptal sonuçlarını göz önünde bulundurarak, temyiz itirazlarının yerinde olmadığını tespit ederek, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle ilgili kararı onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın 29/04/2013 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle mahkemenin 16/05/2013 tarih ve 2010/1025 Esas, 2010/1278 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Yokluğunda verilen 01/12/2010 tarihli mahkumiyet hükmünün, sanığın müdafii talebi olmadığı halde zorunlu müdafii olan Av....'a 17/12/2010 tarihinde tebliğ edildiği, müdafiin kararı temyiz etmediği, bu itibarla sanığın 29/04/2013 tarihli temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Bozma üzerine; yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın 29/04/2013 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle mahkemenin 16/05/2013 tarih ve 2010/1025 Esas, 2010/1278 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Yokluğunda verilen 01/12/2010 tarihli mahkumiyet hükmünün, sanığın müdafii talebi olmadığı halde zorunlu müdafii olan Av....'a 17/12/2010 tarihinde tebliğ edildiği, müdafiin kararı temyiz etmediği, bu itibarla sanığın 29/04/2013 tarihli temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Bozma üzerine; yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.