Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/12051 K.2018/4063
Özet: Konuşturma sırasında mahkemece atanan müdafii Av. … hak ve yetkisi bulunmayan taraf, sanığın yokluğunda verilen 07.11.2013 tarihli hırsızlık suçundan mahkumiyet kararının tebliği yapılmadığının belgelenerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ve iadesine karar verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Bozmadan önce görevlendirilen ve bozmadan sonra da duruşmalara çağrılan sanık müdafii Av. ...’in yüzüne karşı, sanığın yokluğunda verilen hükmün Av. ... tarafından sanık müdafii olarak süresinde temyiz edildiğinin, ancak sanığın bozma sonrası talimatla alınan 16.05.2013 tarihli savunması sırasında, müdafii istemediğini beyan ettiğinin, sanığa zorunlu müdafii atanmasının da gerekli olmadığının anlaşılması karşısında; kovuşturma sırasında mahkemece atanan müdafii Av. ...’in sanık hakkında kurulan 07.11.2013 tarihli mahkumiyet hükmünü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı gözetilerek, yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün bizzat sanık ...’a tebliğinin gerektiği ancak hükmün sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel mernis adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 09/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Bozmadan önce görevlendirilen ve bozmadan sonra da duruşmalara çağrılan sanık müdafii Av. ...’in yüzüne karşı, sanığın yokluğunda verilen hükmün Av. ... tarafından sanık müdafii olarak süresinde temyiz edildiğinin, ancak sanığın bozma sonrası talimatla alınan 16.05.2013 tarihli savunması sırasında, müdafii istemediğini beyan ettiğinin, sanığa zorunlu müdafii atanmasının da gerekli olmadığının anlaşılması karşısında; kovuşturma sırasında mahkemece atanan müdafii Av. ...’in sanık hakkında kurulan 07.11.2013 tarihli mahkumiyet hükmünü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı gözetilerek, yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün bizzat sanık ...’a tebliğinin gerektiği ancak hükmün sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel mernis adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 09/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.