Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/11993 K.2018/1183
Özet: İlgili Asliye Ceza Mahkemesi, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında ve 142/2-b maddesinin hatalı olarak benimsendiği tespit edilerek, sanığın hırsızlık suçuna mahkumiyet kararını BOZULMASINA karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın atılı hırsızlık suçunu işlemediği, şikayetçinin üvey amcası olup aralarında husumet bulunduğu yönündeki aşamalarda değişmeyen savunması doğrultusunda herhangi bir araştırma yapılmadan ve atılı suçu işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan şikayetçinin soyut beyanlarına dayanılarak yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın şikayetçinin omzunda taşıdığı koliyi aniden çekip alması şeklindeki eyleminin, TCK'nın 142/2-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek, aynı Kanun'un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı BOZULMASINA, 13/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın atılı hırsızlık suçunu işlemediği, şikayetçinin üvey amcası olup aralarında husumet bulunduğu yönündeki aşamalarda değişmeyen savunması doğrultusunda herhangi bir araştırma yapılmadan ve atılı suçu işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan şikayetçinin soyut beyanlarına dayanılarak yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın şikayetçinin omzunda taşıdığı koliyi aniden çekip alması şeklindeki eyleminin, TCK'nın 142/2-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek, aynı Kanun'un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı BOZULMASINA, 13/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.