Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/9096 K.2018/3619
Özet: Mahkeme, bunlardan dolayı hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet kararlarını onaylayarak temyiz itirazlarını reddetti ve 29/03/2018’de oybirliğiyle karar vererek ilgili mahkumiyet kararı başkasının etkin pişmanlık ihmalinin yanı sıra temyiz itirazlarını gereklilik kapsamında kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Temyiz isteminin reddine dair 17/04/2014 tarihli ve 2012/557 E., 2013/446 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,
II- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
III- Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Temyiz dışı sanık ...’ın 12/12/2012 tarihli celsede ‘‘zararı karşılamak isteriz’’ dediği, müştekinin ‘‘samimi olarak itirafta bulunmuşlardır. Bu yüzden kendilerinden şikayetçi değilim. Herhangi bir zarar talebimde yoktur, zararı karşılama tekliflerini kabul etmiyorum’’ demesi karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Temyiz isteminin reddine dair 17/04/2014 tarihli ve 2012/557 E., 2013/446 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,
II- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
III- Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Temyiz dışı sanık ...’ın 12/12/2012 tarihli celsede ‘‘zararı karşılamak isteriz’’ dediği, müştekinin ‘‘samimi olarak itirafta bulunmuşlardır. Bu yüzden kendilerinden şikayetçi değilim. Herhangi bir zarar talebimde yoktur, zararı karşılama tekliflerini kabul etmiyorum’’ demesi karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.