Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/6711 K.2018/2722
1 kez atıf aldı Sonraki kararlarda bu karara yapılan atıflar
Özet: (1) Uzlaşmazlık, 13/12/2012 tarihli sahte beyan ve 2013/2014 yılları arasında yargılama sürecinde sanıktan çıkan hırsızlık, bilişim sistemini engelleme ve veri müdahalesi suçlamalarıdır. (2) Asliye Ceza Mahkemesi, sanığın mağdur duyurusunu, tebliğ sürecini ve temyiz taleplerini incelerken, yargı usluğuna uygun şekilde mahkumiyet kararı ve ilgili bildirimlerin gerçekleştirilmesi yönünde karar vererek, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iade ettirmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık, bilişim sistemini engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17/06/2014 tarih, 2013/305128 sayılı tebliğnamesi ile sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri hakkında temyize konu hükümlere yönelik görüş bildirildiği; dosya üzerinde ve UYAP'ta yapılan incelemede, sanık ...'in 13/12/2013 tarihli dilekçesi ile kendisine tebligat ulaşmadığından yeniden yargılama yapılması talepli dilekçesi üzerine mahkemece 02/01/2014 tarihli ek karar ile istemin reddine karar verildiği ve sanık ...'un 20/01/2014 ve 03/02/2014 tarihli dilekçelerle ek kararı temyiz ettiği, ancak sanık ...'in temyiz istemi hususunda tebliğnamede görüş belirtilmediğinin anlaşıldığı; ayrıca, sanık ...'nın 13/06/2012 havale tarihli dilekçesi ile müdafii talep ettiğini bildirmesi nedeniyle mahkemenin talebi üzerine barodan sanık müdafii olarak Av. ... atanmış ise de, sanığın mahkemede 13/12/2012 tarihli duruşmada alınan ifadesinde müdafii istemediğini belirtmesi nedeniyle anılan müdafiinin görevinin sona erdiği ve 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle zorunlu müdafi atanmasının da gerekli olmadığı halde, yüzüne karşı tefhim edilen 20/05/2013 tarihli kararı, Av. ... temyiz etmiş ise de, anılan müdafinin sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek, yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün bizzat sanık ...'ya tebliği gerektiği ancak hükmün sanık ...'e tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, mahallince, gerekçeli kararın ve Dairemizin iade kararının sanığa usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde tebliği, aksi halde mahkemeye bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel mernis adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesinin de eklenmesi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ...'in temyiz istemi hakkında ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 14/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17/06/2014 tarih, 2013/305128 sayılı tebliğnamesi ile sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri hakkında temyize konu hükümlere yönelik görüş bildirildiği; dosya üzerinde ve UYAP'ta yapılan incelemede, sanık ...'in 13/12/2013 tarihli dilekçesi ile kendisine tebligat ulaşmadığından yeniden yargılama yapılması talepli dilekçesi üzerine mahkemece 02/01/2014 tarihli ek karar ile istemin reddine karar verildiği ve sanık ...'un 20/01/2014 ve 03/02/2014 tarihli dilekçelerle ek kararı temyiz ettiği, ancak sanık ...'in temyiz istemi hususunda tebliğnamede görüş belirtilmediğinin anlaşıldığı; ayrıca, sanık ...'nın 13/06/2012 havale tarihli dilekçesi ile müdafii talep ettiğini bildirmesi nedeniyle mahkemenin talebi üzerine barodan sanık müdafii olarak Av. ... atanmış ise de, sanığın mahkemede 13/12/2012 tarihli duruşmada alınan ifadesinde müdafii istemediğini belirtmesi nedeniyle anılan müdafiinin görevinin sona erdiği ve 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle zorunlu müdafi atanmasının da gerekli olmadığı halde, yüzüne karşı tefhim edilen 20/05/2013 tarihli kararı, Av. ... temyiz etmiş ise de, anılan müdafinin sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek, yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün bizzat sanık ...'ya tebliği gerektiği ancak hükmün sanık ...'e tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, mahallince, gerekçeli kararın ve Dairemizin iade kararının sanığa usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde tebliği, aksi halde mahkemeye bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel mernis adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesinin de eklenmesi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ...'in temyiz istemi hakkında ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 14/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.