Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/3369 K.2015/4505
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ve 5271 sayılı CMK’nın 223/4-(a) maddesi gereğince, sanının kurum zararını ödediğini ebubuldaşın makbuzu doğrultusunda kabul ederek mahkumiyetine karar vermesi nedeniyle, kararını bozmuş, hükmü iptal etmiş ve yeniden yargılama gerekmediğini, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesiyle 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi yetkisiyle 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargılama evresinde 31.10.2013 tarihli oturumda sanığın kurum zararını ödediğine ilişkin makbuzu ibraz ettiği, katılan kurum vekilinin de kurum zararının ödendiğini bildirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında, 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunana 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargılama evresinde 31.10.2013 tarihli oturumda sanığın kurum zararını ödediğine ilişkin makbuzu ibraz ettiği, katılan kurum vekilinin de kurum zararının ödendiğini bildirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında, 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunana 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.