Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/2273 K.2017/8579
Özet: Uyuşmazlık, 05/12/2013 tarihli rapor ve olay yeri tutanakları ışığında sanığın hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hüküm konulmasıyla ilgilidir. Mahkeme, sanığın suç işlediği tarihte akıl hastası olmadığını tespit ederek TCK’nın 32/1-2 maddelerini uygulamayı reddetmiş, olay yeri incelemesinin eksikliğine rağmen mala zarar verme suçundan mahkumiyetini sürdürmüş ve hırsızlık suçundan da cezanın arttırılmasını gözetmemiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 05/12/2013 tarihli 1960 sayılı raporuna dayanılarak sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasının ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin kısmen azaldığı kabul edilerek hakkında TCK'nın 32/2 maddesi uygulanmış ise de; ilgili sağlık kurulu raporunda sanığın suçu işlediği tarihe göre değerlendirme yapılmadığının tespit edilmesi karşısında; sanığın suç tarihinde işlediği fiilllerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azalmasına neden olacak şekilde akıl hastası olup olmadığına dair TCK'nın 32/1-2 maddesi uyarınca ek rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2- Olay yeri görgü tespit tutanağına göre “pencerenin kilit kısmında zorlama izlerinin bulunduğunun”; olay yeri inceleme tutanağına göre “pencere üzerinde zorlama bulgularının olduğunun”, tanık ...’ın sanığın pencereyi elinde bulunan demir aletle zorlayarak açtığını ifade ettiğinin, mağdurun işyerinin penceresinde zorlama izleri olduğunu ve olay sebebiyle herhangi bir zararı olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; zararın ne şekilde oluştuğunun denetime olanak verecek şekilde mağdura açıklatılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
3- Tüm dosya içeriğine göre; suçun saat 01:30 sıralarında gece vakti gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken; TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca cezadan arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
4- Sanık müdafiinin lehe hükümler uygulanması talebinin TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanmasını da kapsadığı halde; sanık hakkında erteleme hükümleri uygulanıp uygulanmaması konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
5- Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsup edilmesine karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 20/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 05/12/2013 tarihli 1960 sayılı raporuna dayanılarak sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasının ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin kısmen azaldığı kabul edilerek hakkında TCK'nın 32/2 maddesi uygulanmış ise de; ilgili sağlık kurulu raporunda sanığın suçu işlediği tarihe göre değerlendirme yapılmadığının tespit edilmesi karşısında; sanığın suç tarihinde işlediği fiilllerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azalmasına neden olacak şekilde akıl hastası olup olmadığına dair TCK'nın 32/1-2 maddesi uyarınca ek rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2- Olay yeri görgü tespit tutanağına göre “pencerenin kilit kısmında zorlama izlerinin bulunduğunun”; olay yeri inceleme tutanağına göre “pencere üzerinde zorlama bulgularının olduğunun”, tanık ...’ın sanığın pencereyi elinde bulunan demir aletle zorlayarak açtığını ifade ettiğinin, mağdurun işyerinin penceresinde zorlama izleri olduğunu ve olay sebebiyle herhangi bir zararı olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; zararın ne şekilde oluştuğunun denetime olanak verecek şekilde mağdura açıklatılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
3- Tüm dosya içeriğine göre; suçun saat 01:30 sıralarında gece vakti gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken; TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca cezadan arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
4- Sanık müdafiinin lehe hükümler uygulanması talebinin TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanmasını da kapsadığı halde; sanık hakkında erteleme hükümleri uygulanıp uygulanmaması konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
5- Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsup edilmesine karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 20/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.