Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/186 K.2017/13558
Özet: Çocuk Mahkemesi, 31/03/2011 tarihli 6217 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 26. maddesinin 2. maddesi kapsamında adli para cezası dahil olmak üzere 3000 TL’lik mahkumiyet kararını temyiz dışı bulup REDEREDİCİK; hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet kararı ise temyize rağmen ONANILDI.
MAHKEMESİ: Çocuk Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II- Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuk hakkında cezanın ertelenmemesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasının gerekçesi olarak katılanın zararının giderilmemiş olmasının yanında ayrıca “mahkememizde yargılandığı dosya sayısı göz önüne alınarak suç işlemekten çekineceği yönünde kanaat oluşmadığından” şeklinde yasal ve yeterli gerekçe gösterildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II- Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuk hakkında cezanın ertelenmemesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasının gerekçesi olarak katılanın zararının giderilmemiş olmasının yanında ayrıca “mahkememizde yargılandığı dosya sayısı göz önüne alınarak suç işlemekten çekineceği yönünde kanaat oluşmadığından” şeklinde yasal ve yeterli gerekçe gösterildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.