Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/18496 K.2018/2907
Özet: Mahkeme, hırsızlık suçundan yargılanan sanığın tazminat hükümlerinde yazım hatası olduğunu, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından işlendiğini ve TCK 119/1‑c'nin uygulanmamasının aleyhe temyiz bulunmadığını kabul ederek kararını, 19/03/2018 tarihli oybirliğiyle reddiyle temyiz itirazlarını reddederek onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b yerine 142/1 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğu kabul edilmiş, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 19/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b yerine 142/1 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğu kabul edilmiş, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 19/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.