Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/17322 K.2017/13702
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, sanığın 03.07.2012 tarihli mahkumiyet hükmünün 07/08/2012'de tebliğ edildiğini, ancak sanığın o tarihte cezaevinde bulunmaktan dolayı tebliğin geçersiz olduğunu belirterek, 09/09/2013'te yapılan temyiz başvurusunu süresinde kabul etmesi ve tekerrür hükümlerine ilişkin Kanafulu Birlik Temyiz İtirazı olmadığını kabul ederek, hükmü ret etmemeyi ve 18/12/2017 tarihli oybirliğiyle kararla mahkumiyeti onamlamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen 03.07.2012 tarihli mahkumiyet hükmünün, vasisinin adresine tebliğe çıkartıldığı ve 07/08/2012 tarihinde muhtara teslim edilmek suretiyle tebliğ edildiği anlaşılmışsa da, 07/08/2012 tarihi itibariyle cezaevinde bulunduğu anlaşılan sanığa yapılan tebliğin anılan sebeple geçersiz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine yaptığı 09/09/2013 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, aynı Kanun’un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen 03.07.2012 tarihli mahkumiyet hükmünün, vasisinin adresine tebliğe çıkartıldığı ve 07/08/2012 tarihinde muhtara teslim edilmek suretiyle tebliğ edildiği anlaşılmışsa da, 07/08/2012 tarihi itibariyle cezaevinde bulunduğu anlaşılan sanığa yapılan tebliğin anılan sebeple geçersiz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine yaptığı 09/09/2013 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, aynı Kanun’un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.