Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/8792 K.2014/9222
Özet: Uyuşmazlık konusu, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından dolayı suça sürüklenen çocuğun mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıdır; Mahkeme, 14.04.2011 tarihli kanun düzenlemeleriyle belirlenen adli para cezası kapsamındaki hükümlere karşı temyizin mümkün olmadığını kabul ederek, hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi nedeniyle ağırlaştırılmış cezayı ve zamanaşımı süresinin henüz dolmadığını tespit edip, çocuğun temyiz itirazlarını reddederek mahkumiyet kararını onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Çocuk Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, Mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mala Zarar Verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 1412 sayılı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143. maddelerine uyan hırsızlık suçunda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinden olup aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı süresinin hesabında dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143/1. maddelerine uyan hırsızlık suçundan aynı Yasa'nın 66/1-d maddesinde öngörülen 15 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, Mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mala Zarar Verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 1412 sayılı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143. maddelerine uyan hırsızlık suçunda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinden olup aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı süresinin hesabında dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143/1. maddelerine uyan hırsızlık suçundan aynı Yasa'nın 66/1-d maddesinde öngörülen 15 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.