Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/8692 K.2014/25359
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 15.01.2013 tarihli yazıya göre sanığın ödeği 849,95 TL ile kurum zararını karşıladığını kabul etti; fakat 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmeliyken mahkumiyet kararı verildiği nedeniyle kararın bozulması gerektiğini, yeniden yargılama gerekmeyen, 5320 sayılı Yasa’nın 8. maddesi ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca yazılı şekilde 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle imha edildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan kurumun 15.01.2013 tarihli yazısına göre sanığın icra dairesine ödediği 849,95 TL paranın normal tarife üzerinden bilirkişi tarafından hesaplanan kurum zararını karşıladığı anlaşılmakla,
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2/2 maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan kurumun 15.01.2013 tarihli yazısına göre sanığın icra dairesine ödediği 849,95 TL paranın normal tarife üzerinden bilirkişi tarafından hesaplanan kurum zararını karşıladığı anlaşılmakla,
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2/2 maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.