Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/8673 K.2014/20439
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız Yararlanma
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan kurumun 12/09/2012 tarihli yazı cevabında 1.567,90 TL tutarındaki taksitlendirilmiş kaçak elektrik bedelinin 194,66'şar TL'lik ilk iki taksidinin ödendiği, diğer beş taksidinin ödenmediği bildirildiği halde, dosya içerisindeki kurumun 29/03/2010 tarihli suç duyurusu yazısında ise kaçak elektrik bedelinin 138,70 TL olduğunun belirtilmesi ve ödendiği bildirilen ilk taksidin bu miktarı karşıladığının anlaşılması karşısında; katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Kanunun Geçici 2/2 maddesi uyarınca sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/4-a maddesine göre CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 10/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Karşılıksız Yararlanma
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan kurumun 12/09/2012 tarihli yazı cevabında 1.567,90 TL tutarındaki taksitlendirilmiş kaçak elektrik bedelinin 194,66'şar TL'lik ilk iki taksidinin ödendiği, diğer beş taksidinin ödenmediği bildirildiği halde, dosya içerisindeki kurumun 29/03/2010 tarihli suç duyurusu yazısında ise kaçak elektrik bedelinin 138,70 TL olduğunun belirtilmesi ve ödendiği bildirilen ilk taksidin bu miktarı karşıladığının anlaşılması karşısında; katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Kanunun Geçici 2/2 maddesi uyarınca sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/4-a maddesine göre CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 10/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.