Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/7905 K.2014/18947
Özet: Uyuşmazlık, hükümlünün elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan verilen mahkumiyetin açıklanmasının geri bırakılması talebine ilişkin; Mahkeme, ilgili kanun hükümleri uyarınca bu talebin reddedilmesine ve mahkumiyet kararının kesinleşmiş hâlde sürdürülmesine karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükümlü ... hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan 02.06.2005 tarihli mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra O yer Cumhuriyet Savcısının 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 98. maddesi uyarınca yaptığı istem üzerine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair 14.04.2011 tarihli ek kararın hükümlü tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay' a gönderilen dava dosyasının, "02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrasına göre işlem yapılması" için 10.07.2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahkemesine iade edilmesinden sonra uyarlama yapılarak 15.02.2013 tarihli mahkumiyet hükmünün kurulduğu belirlenerek yapılan incelemede;
O yer Cumhuriyet Savcısının 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 98. maddesi uyarınca yaptığı istem üzerine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki koşulların bulunmaması nedeniyle 5728 sayılı Yasa’nın geçici 1. maddesinin 2. fıkrası ve 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 98 ve 101. maddeleri uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair 14.04.2011 tarihli ek kararın temyizi mümkün olmayıp, itirazı kabil olduğundan ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlünün dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükümlü ... hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan 02.06.2005 tarihli mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra O yer Cumhuriyet Savcısının 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 98. maddesi uyarınca yaptığı istem üzerine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair 14.04.2011 tarihli ek kararın hükümlü tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay' a gönderilen dava dosyasının, "02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrasına göre işlem yapılması" için 10.07.2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahkemesine iade edilmesinden sonra uyarlama yapılarak 15.02.2013 tarihli mahkumiyet hükmünün kurulduğu belirlenerek yapılan incelemede;
O yer Cumhuriyet Savcısının 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 98. maddesi uyarınca yaptığı istem üzerine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki koşulların bulunmaması nedeniyle 5728 sayılı Yasa’nın geçici 1. maddesinin 2. fıkrası ve 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 98 ve 101. maddeleri uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair 14.04.2011 tarihli ek kararın temyizi mümkün olmayıp, itirazı kabil olduğundan ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlünün dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.