Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/3977 K.2014/8013
Özet: Uyuşmazlık, 6352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından kurulan beraat kararlarının temyizinde yer almıştır. Mahkeme, bu beraat kararlarını hukuken geçersiz bulup iptal ederek yeni bir ceza verilmeyeceğine hükmetmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla açılmış bulunan davalardan hüküm verilen sanıklar hakkında, bu hükmün kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın, maddede belirtilen şekilde işlem yapılmasının gerekmesi karşısında, mahkemenin karar verilen dosyayı temyiz incelemesine göndermeden, karşılıksız yararlanma suçu yönünden ele alıp karar vermesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin iadeye yönelik görüşü benimsenmemiştir.
1-) Mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:
6352 sayılı Yasa ile mühür bozma suçu yönünden düzenleme yapılmadığından, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, mühür bozma suçundan kurulan 31.10.2012 tarihli hüküm hukuken geçersiz olup katılan vekilinin mühür bozma suçundan 15.05.2012 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin (ONANMASINA),
2-) Karşılıksız yararlanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde “beraat” kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-a maddeleri gereğince sanık hakkında (CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA), 24/ 03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla açılmış bulunan davalardan hüküm verilen sanıklar hakkında, bu hükmün kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın, maddede belirtilen şekilde işlem yapılmasının gerekmesi karşısında, mahkemenin karar verilen dosyayı temyiz incelemesine göndermeden, karşılıksız yararlanma suçu yönünden ele alıp karar vermesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin iadeye yönelik görüşü benimsenmemiştir.
1-) Mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:
6352 sayılı Yasa ile mühür bozma suçu yönünden düzenleme yapılmadığından, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, mühür bozma suçundan kurulan 31.10.2012 tarihli hüküm hukuken geçersiz olup katılan vekilinin mühür bozma suçundan 15.05.2012 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin (ONANMASINA),
2-) Karşılıksız yararlanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde “beraat” kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-a maddeleri gereğince sanık hakkında (CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA), 24/ 03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.