Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/37390 K.2017/7251
Özet: Uyuşmazlık, malgndan uyuşmazlık; mahkeme, 6 ay hapis ve 30 gün adli para cezasını 5 ay hapis ve 25 gün adli para cezasına indirerek, temyiz talebini reddederek hükmü bozma kararını verme sonucuna varmıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanık ...'ın temyiz istemi hakkında yapılan temyiz incelemesinde; Yokluğunda verilen ve 21/12/2012 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 02/01/2013 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis ve 30 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 5 ay hapis ve 25 gün adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 10 ay hapis cezası ve 25 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, 2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Çatalzeytin Sulh Ceza Mahkemesinin 12/12/2007 tarih, 2007/61 Esas - 2007/72 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında hakaret suçundan doğrudan verilen 360,00-TL adli para cezasının hüküm tarihinde miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanun'un 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı, sanığın suç tarihi itibari ile de adli sicil kaydında başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi, 3- 5237 sayılı TCK’nın 50/1. maddesi gereğince sanığın, kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı madde de sayılan seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, sanığın sabıka kaydındaki tekerrüre esas mahiyette olmayan kesin nitelikteki adli para cezasına dair ilam nedeniyle, sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkum olduğu ve mükerrir olduğundan bahisle yasal koşulları bulunmadığı şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle aynı Kanun'un 50. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi, 4- Sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, sanığın sabıka kaydındaki tekerrüre esas mahiyette olmayan kesin nitelikteki adli para cezasına dair ilam nedeniyle, sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkum olduğu ve mükerrir olduğundan bahisle 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinde yer verilmeyen, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanık ...'ın temyiz istemi hakkında yapılan temyiz incelemesinde; Yokluğunda verilen ve 21/12/2012 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 02/01/2013 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis ve 30 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 5 ay hapis ve 25 gün adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 10 ay hapis cezası ve 25 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, 2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Çatalzeytin Sulh Ceza Mahkemesinin 12/12/2007 tarih, 2007/61 Esas - 2007/72 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında hakaret suçundan doğrudan verilen 360,00-TL adli para cezasının hüküm tarihinde miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanun'un 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı, sanığın suç tarihi itibari ile de adli sicil kaydında başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi, 3- 5237 sayılı TCK’nın 50/1. maddesi gereğince sanığın, kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı madde de sayılan seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, sanığın sabıka kaydındaki tekerrüre esas mahiyette olmayan kesin nitelikteki adli para cezasına dair ilam nedeniyle, sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkum olduğu ve mükerrir olduğundan bahisle yasal koşulları bulunmadığı şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle aynı Kanun'un 50. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi, 4- Sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, sanığın sabıka kaydındaki tekerrüre esas mahiyette olmayan kesin nitelikteki adli para cezasına dair ilam nedeniyle, sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkum olduğu ve mükerrir olduğundan bahisle 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinde yer verilmeyen, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.