Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/36816 K.2017/2037
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı alındıktan sonra zorunlu müdafiye atanması ve bu müdafiyenin temyiz dilekçesinin kabul edilip edilmeyeceğiyle ilgili tebligat prosedürlerinin geçerliliğidir. Mahkeme, 12.11.2013 tarihli mahkumiyet kararının sanığa uygun şekilde tebliğ edilmediğini belirterek, müdafiyenin temyiz dilekçesinin kabulünü ve dosyanın inceleme için ilgili daireye gönderilmesini kararlaştırmıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mahkemece 20.12.2011 tarihi duruşmada sanığa OCAS sisteminden müdafii atanmasına karar verildiği, sanığın ise Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2012 tarihli talimatı ile ek savunmasının alınması sırasında müdafii istemediğini belirttiği, hükmün sanık ...’nün yokluğunda verildiği, ancak Av. ...’a tefhim edildiği ve bu müdafii tarafından temyiz edildiği, kendisine müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii sanığın lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi verilmesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; yokluğunda verilen 12.11.2013 tarihli mahkûmiyet hükmünün sanığın talimat mahkemesinde bildirdiği adrese tebliğe çıkarıldığı halde, o adreste ikamet etmediğinden bahisle tebligatın iade edildiği, bu kez aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese Kanun'un gösterdiği usullere uygun bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesi gerekmekte, aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün olmadığından, gerekçeli kararın ve müdafiinin temyiz dilekçesinin sanığa tebliği ile müdafiinin temyizine onayı olup olmadığını bildirmesi, bu konuda beyanda bulunmadığı takdirde temyize onay vermiş sayılacağı hususunun tebligat belgesinde açıklanması, temyize onay vermesi veya temyiz dilekçesi sunması halinde dosyasına eklendikten sonra incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 22.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mahkemece 20.12.2011 tarihi duruşmada sanığa OCAS sisteminden müdafii atanmasına karar verildiği, sanığın ise Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2012 tarihli talimatı ile ek savunmasının alınması sırasında müdafii istemediğini belirttiği, hükmün sanık ...’nün yokluğunda verildiği, ancak Av. ...’a tefhim edildiği ve bu müdafii tarafından temyiz edildiği, kendisine müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii sanığın lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi verilmesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; yokluğunda verilen 12.11.2013 tarihli mahkûmiyet hükmünün sanığın talimat mahkemesinde bildirdiği adrese tebliğe çıkarıldığı halde, o adreste ikamet etmediğinden bahisle tebligatın iade edildiği, bu kez aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese Kanun'un gösterdiği usullere uygun bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesi gerekmekte, aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün olmadığından, gerekçeli kararın ve müdafiinin temyiz dilekçesinin sanığa tebliği ile müdafiinin temyizine onayı olup olmadığını bildirmesi, bu konuda beyanda bulunmadığı takdirde temyize onay vermiş sayılacağı hususunun tebligat belgesinde açıklanması, temyize onay vermesi veya temyiz dilekçesi sunması halinde dosyasına eklendikten sonra incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 22.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.