Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/36159 K.2017/7893
Özet: Mahkemede hukuki değerlendirme sonucunda, hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçundan; 2023/59523 dosyasıyla ilgili olarak sanıkların park halindeki kamyonun mazot deposunu açma girişimleri TCK 142/1-e madde sınırları içinde suçun tespiti için göz önünde bulundurulmalıken hatalı bir yorumla 141. madde kapsamında hüküm kurulması, temyiz başvurusu olmadığı için bozma yapılmadı ve 53. madde iptali bağlamında Anayasa Mahkemesi kararları dikkate alınarak infaz aşamasında hak yoksunluklarının uygulanması mümkün bulunarak, mahkeme 12/09/2017 tarihlerinde oy birliğiyle sanıkların mahkumiyetini onayl…
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, kamu malına zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Oluşa ve dosya kapsamına göre sanıkların şikayetçinin park halindeki kamyonunun kilitli olmayan mazot deposu kapağını açarak mazot almaya çalışması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, TCK’nın 142/1-e maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141. maddesi gereği hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12/09/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, kamu malına zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Oluşa ve dosya kapsamına göre sanıkların şikayetçinin park halindeki kamyonunun kilitli olmayan mazot deposu kapağını açarak mazot almaya çalışması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, TCK’nın 142/1-e maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141. maddesi gereği hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12/09/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.