Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/35655 K.2017/6265
Özet: Uyuşmazlık, iş yerinde hacizli alacakçıların, gelinici bir şekilde sunulan hırsızlık davasına ilişkin sanıkların hapis cezası ölçmesinde hesap hatası nedeniyle fazla ceza tayinine yönelikteydi; Asliye Ceza Mahkemesi, sanıkların hapis cezasını 2 yıl 4 ay olarak düzeltmek ve 1 yıl 11 ay 10 gün ceza vererek yükümlülüğü yeniden belirleyerek kararını bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Şikayetçi ... ve ...'in iş yerine uzaktan akrabaları olan ... ve arkadaşı ...'un alkollü vaziyette gelerek para istedikleri, iş yerinde işçi olarak çalışan diğer müştekiler ... ve ...'ın sanıkların alkollü olmaları nedeniyle korkarak iş yeri sahiplerini aradıklarının anlaşılması karşısında sanıkların yağma suçunun unsurlarını oluşturacak haraketlerde bulunmadığının şikayetçilerin soruşturma evresinde alınan beyanlarından anlaşılması nedeniyle mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasının aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırılması sırasında 2 yıl 4 ay yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi süretiyle sonuçta 1 yıl 11 ay 10 gün yerine 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasının aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırılması sonucu 2 yıl 4 ay hapis cezasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası olarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Şikayetçi ... ve ...'in iş yerine uzaktan akrabaları olan ... ve arkadaşı ...'un alkollü vaziyette gelerek para istedikleri, iş yerinde işçi olarak çalışan diğer müştekiler ... ve ...'ın sanıkların alkollü olmaları nedeniyle korkarak iş yeri sahiplerini aradıklarının anlaşılması karşısında sanıkların yağma suçunun unsurlarını oluşturacak haraketlerde bulunmadığının şikayetçilerin soruşturma evresinde alınan beyanlarından anlaşılması nedeniyle mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasının aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırılması sırasında 2 yıl 4 ay yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi süretiyle sonuçta 1 yıl 11 ay 10 gün yerine 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasının aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırılması sonucu 2 yıl 4 ay hapis cezasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası olarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.